Το φεμινιστικό φεστιβάλ παραστατικών τεχνών FAME (Festival where Arts Meet Empowerment) ανακοίνωσε τον οριστικό τερματισμό της δραστηριότητάς του, μετά την πλήρη διακοπή της δημόσιας χρηματοδότησης από τον Δήμο Βρυξελλών. Η απόφαση, που γνωστοποιήθηκε από την καλλιτεχνική διευθύντρια Camille Khoury, χαρακτηρίζεται από τους διοργανωτές ως «πολιτική», παρά τις προσπάθειες επαναδιαπραγμάτευσης και προσαρμογής του προϋπολογισμού.
Σύμφωνα με την ομάδα του φεστιβάλ, η εξέλιξη ήρθε έπειτα από τρεις εβδομάδες διαβουλεύσεων με τις δημοτικές αρχές και την κατάθεση εναλλακτικών προτάσεων, ώστε η διοργάνωση να ευθυγραμμιστεί με τους δημοσιονομικούς περιορισμούς της πόλης. Παρά τις συζητήσεις, η χρηματοδότηση ακυρώθηκε στο σύνολό της, γεγονός που –όπως τονίζεται– δεν είχε προαναγγελθεί.
Όπως υποστηρίζει το FAME, ο Δήμος είχε ανακοινώσει ήδη από τον Οκτώβριο του 2025 μειωμένο προϋπολογισμό για τη διοργάνωση (κατά 31% σε σύγκριση με το 2025 και κατά 50% σε σχέση με το 2024). Αν και η μείωση θεωρήθηκε σημαντική, οι προετοιμασίες για την έκδοση του 2026 συνεχίστηκαν κανονικά επί τέσσερις μήνες. Ωστόσο, το γραφείο του δημάρχου, αρμόδιο για τον πολιτισμό, φέρεται να ανακάλεσε τελικά τη στήριξή του και να ακύρωσε πλήρως το φεστιβάλ.
Οι διοργανωτές επισημαίνουν ότι η απόφαση δεν συνιστά απλώς μια τεχνική δημοσιονομική προσαρμογή, αλλά «σαφή πολιτική πράξη» που αντιμετωπίζει τον πολιτισμό και τον φεμινισμό ως «μεταβλητή προσαρμογής». Σε αυτό το πλαίσιο, κάνουν λόγο για βραχυπρόθεσμη οπτική που αποδυναμώνει τον πολιτιστικό ιστό των Βρυξελλών και θέτει σε κίνδυνο τους επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται στον χώρο.
Η απόφαση εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πολιτικό πλαίσιο, καθώς από τον Ιούνιο του 2024 οι γαλλόφωνοι φιλελεύθεροι του Mouvement Réformateur (MR) συγκυβερνούν σε δημοτικό επίπεδο με τους σοσιαλιστές του Parti Socialiste (PS), οι οποίοι προηγουμένως διέθεταν απόλυτη πλειοψηφία.
Με το FAME να ρίχνει αυλαία, ανοίγει εκ νέου η συζήτηση για τη θέση των ανεξάρτητων πολιτιστικών πρωτοβουλιών στον δημόσιο σχεδιασμό και για το κατά πόσο θεματικές όπως η ισότητα και η ενδυνάμωση παραμένουν προτεραιότητα σε περιόδους δημοσιονομικής πίεσης.
FAME tire sa révérence: une décision aux accents politiques
La fin d’un festival féministe emblématique après le retrait total du soutien de la Ville de Bruxelles
Le festival FAME (Festival where Arts Meet Empowerment), dédié aux arts de la scène et aux questions d’émancipation, a annoncé sa disparition après la suppression intégrale de la subvention accordée par la Ville de Brussels. Sa directrice artistique, Camille Khoury, évoque une décision «politique», intervenue malgré plusieurs semaines de négociations.
Selon l’équipe, trois semaines d’échanges ont eu lieu afin d’adapter le projet aux contraintes budgétaires communales. Des propositions concrètes de réduction et de réorganisation avaient été soumises. Pourtant, le soutien financier a finalement été retiré dans sa totalité.
La Ville avait pourtant communiqué, en octobre 2025, un budget revu à la baisse pour l’édition suivante – une diminution de 31% par rapport à 2025 et de 50% par rapport à 2024. Malgré ce recul significatif, les organisateurs ont poursuivi le travail sur l’édition 2026 durant quatre mois, avant que le cabinet du bourgmestre en charge de la culture ne décide d’annuler complètement le financement.
Pour FAME, il ne s’agit pas d’un simple ajustement comptable. Les responsables dénoncent «un acte politique clair», estimant que culture et féminisme sont relégués au rang de variables d’ajustement. Ils mettent en garde contre une vision à court terme susceptible d’appauvrir le paysage culturel bruxellois et de fragiliser les artistes et travailleurs du secteur.
Le contexte politique local alimente également les interrogations. Depuis juin 2024, les libéraux francophones du Mouvement Réformateur (MR) gouvernent la Ville en coalition avec le Parti Socialiste (PS), qui détenait auparavant la majorité absolue.
Au-delà du cas FAME, cette fermeture relance le débat sur la place des initiatives culturelles engagées dans les politiques publiques et sur la manière dont les priorités budgétaires redessinent, parfois brutalement, le paysage artistique de la capitale.