- - http://www.newsville.be -

Προβολή της ταινίας «The Way We Were» με τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ στο Cinematek

Barbra Streisand – Robert Redford, μαγικό δίδυμο. Δεν μπορεί λοιπόν και η ταινία στην οποία πρωταγωνιστούν παρά να είναι και αυτή μαγική. “Τα καλύτερά μας χρόνια” μια κλασσική ιστορία αγάπης. Ένα πάθος που υποκινείται από την έλξη των αντιθέτων. Φόντο η Αμερική του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Η Katie Morosky, αμερικανίδα μεν, άκρως πολιτικοποιημένη δε. Ο Hubbell Gardiner, ένας νεαρός της εποχής του, μακριά και έξω από ότι αποτελεί ενδιαφέρον για την Katie. Όπως είπαμε όμως τα αντίθετα έλκονται. Η Katie είναι μια υπέροχη γυναίκα, που υποστηρίζει με πάθος και θέρμη τις πεποιθήσεις και τα πιστεύω της και δεν τη νοιάζει ποιος το ξέρει και τι κόστος θα έχει.

Ο Hubbell, ταλαντούχος συγγραφέας πολύ φινετσάτος. Τον παρακολουθούμε να ‘την πατάει’ σιγά – σιγά με την Katie, αν και δεν το θέλει γιατί ξέρει πόσο δύσκολο θα ‘ναι. Η Katie δεν ταιριάζει με τους φίλους του, τον προκαλεί πνευματικά και δεν τον χρειάζεται για να καθορίσει τον εαυτό της. Στο τέλος ο έρωτας αποδεικνύεται πιο δυνατός, o Hubbell υποκύπτει και ζουν μαζί ευτυχισμένοι πολλά χρόνια.

Η ταινία τολμά να δείξει πως η αγάπη δεν είναι πάντα αρκετή για να πάνε όλα καλά. Τολμά να δείξει πως η δυνατή, ανεξάρτητη, γοητευτική, ευθαρσής γυναίκα δεν θα καταφέρει να νικήσει την ασφαλή, πειθήνια, εξαρτημένη και συμβατική. Και αυτό γιατί είναι πιο εύκολο για την πλειοψηφία των αρχόντων της ζωής μας να είναι με κάποια που η σχέση μαζί της δεν απαιτεί δουλειά και χρόνο. Ο Hubbell και η Katie δεν μπορούν να είναι μαζί γιατί αυτός δεν μπορεί να το ελέγξει.

Αρκετά χρόνια αργότερα συναντιούνται στη Νέα Υόρκη. Η Katie διαδηλώνει και αυτός είναι με τη νέα του συνοδό. Πηγαίνει κοντά της, παρ’ όλο που έχουν περάσει τόσα χρόνια δεν έχουν και πολλά να πουν. Για το τέλος έχουν κρατήσει τη σκηνή που σου προκαλεί ακούσια ένα σφίξιμο στην καρδιά. Η Katie τρυφερά σπρώχνει τα μαλλιά του από το μέτωπο και του λέει : ‘Είναι πολύ ωραίο το κορίτσι σου Hubbell’. Η ανάσα μας κόβεται προς στιγμήν από ένα μικρό λυγμό. Στους τίτλους του τέλους ακούγεται το κλασσικό μα ποτέ ξεπερασμένο memories light the corners of my mind .

Εξαιρετική η ερμηνεία της Streisand σε ένα ομολογουμένως περίπλοκο ρόλο. Δυναμική και αποφασιστική από τη μια, ευάλωτη και ντροπαλή από την άλλη. Δικαίως κατά τη γνώμη μου προτάθηκε για Oscar Α Γυναικείου Ρόλου το 1973 αλλά δυστυχώς το έχασε από τη Glenda Jackson (“A touch of class”).
Φυσικά δεν μπορούμε να πούμε τίποτα λιγότερο για τον Redford, ο οποίος είχε απορρίψει το ρόλο δύο φορές μέχρι να καταφέρει να τον πείσει ο Pollack.

Έχουμε δει πολλές ρομαντικές ταινίες να μην αντέχουν στο τεστ του χρόνου. “Τα καλύτερά μας χρόνια” όμως ακόμα και σήμερα δικαιολογούν τις έξι υποψηφιότητες για το χρυσό αγαλματάκι. Δυνατή χημεία μεταξύ των πρωταγωνιστών, δυνατό και το σκηνοθετικό χέρι του Pollack. Όλοι αυτοί υποστηρίζουν απόλυτα ένα πολύ καλό σενάριο που ακόμα και σήμερα είναι επίκαιρο μια και στηρίζεται στο πόσο περίπλοκες κάνουμε τις σχέσεις μας με τους άλλους αφού πάνω απ’ όλα είμαστε δυναμικοί, εγωιστές και ανταγωνιστικοί εκεί ακριβώς που δεν πρέπει, στον έρωτα. Το τεστ του χρόνου όμως αντέχει και η oscar winning μουσική που “ντύνει” την ταινία του Marvin Hamlisch και έχει υποβάλλει όλους εμάς που έχουμε δει την ταινία σε έντονα αλλά και τρυφερά συναισθήματα.  (σύνοψη από cine.gr)


 

Πληροφορίες ταινίας

Σκηνοθεσία: Sydney Pollack
Σενάριο: Arthur Laurents
Ηθοποιοί: Robert Redford, Barbra Streisand, Bradford Dillman, Lois Chiles, Patrick O’Neal, James Woods. 
Μουσική: Marvin Hamlisch
Διευθ. Φωτογρ.: Harry Stradling Jr. 


 

The Way We Were (Τα Καλύτερα Μας Χρόνια)
Κυριακή 23 Ιουνίου 2019
Έναρξη προβολής: 15.00
CINEMATEK
rue Baron Horta 9, 1000 Bruxelles
Εισιτήρια, εδώ