- - http://www.newsville.be -

Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ καταγγέλλει τα δύο ψηφίσματα για «το δικαίωμα στην ειρηνική διαμαρτυρία και την αναλογική χρήση βίας»

Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ καταγγέλλει και τα δύο απαράδεκτα ψηφίσματα που υποβλήθηκαν προς ψηφοφορία στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου σχετικά με «το δικαίωμα στην ειρηνική διαμαρτυρία και την αναλογική χρήση βίας» που συνυπογράφονται το πρώτο από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, τους Φιλελεύθερους και τους Συντηρητικούς Μεταρρυθμιστές και το δεύτερο από τους Σοσιαλδημοκράτες, τη λεγόμενη «Ομάδα της Αριστεράς» (GUE/NGL) και τους Πράσινους. Πρόκειται για εξίσου κατάπτυστα ψηφίσματα που συναγωνίζονται μεταξύ τους ποιο θα δικαιολογήσει και θα νομιμοποιήσει καλύτερα τη βάρβαρη
αστυνομική βία ενάντια στις λαϊκές διαδηλώσεις σε μια σειρά κράτη μέλη της ΕΕ. Όχι μόνο δεν βρίσκονται σε αντιπαράθεση, αλλά το ένα συμπληρώνει σε αντιδραστικότητα το άλλο. Και τα δύο ορκίζονται στις «αξίες» της ΕΕ και στον «Χάρτη των δικαιωμάτων» της. Το πρώτο θυμίζει ότι με βάση το «Χάρτη» η ελευθερία της συνάθροισης και του λόγου «υπόκεινται σε περιορισμούς που προβλέπονται από το νόμο και που είναι αναγκαίοι σε μια δημοκρατική κοινωνία για τα συμφέροντα της εθνικής ασφάλειας, της εδαφικής ακεραιότητας και της δημόσιας τάξης». Το δεύτερο υπογραμμίζει ότι «οι περιορισμοί των θεμελιωδών δικαιωμάτων πρέπει να σέβονται τις αρχές της νομιμότητας, της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας».

Και τα δύο με τις ίδιες διατυπώσεις καταδικάζουν «τις δυσανάλογες παρεμβάσεις των κρατικών αρχών κατά τη διάρκεια διαμαρτυριών και ειρηνικών διαδηλώσεων». Προτρέπουν «τα κράτη μέλη να μην κάνουν χρήση υπερβολικής βίας εναντίον ειρηνικών διαδηλωτών». Το πρώτο, το «συντηρητικό», τονίζει ότι οι Συνθήκες της ΕΕ επιβάλλουν το σεβασμό της «αρμοδιότητας των κρατών μελών να διατηρούν την τάξη και την ασφάλεια». Το άλλο, το «προοδευτικό» αναγνωρίζει ότι «η αστυνομία, μεταξύ των οποίων υπήρξαν και πολλά θύματα, λειτουργεί σε δύσκολες συνθήκες, ιδίως λόγω της εχθρότητας ορισμένων διαδηλωτών, αλλά και λόγω υπερβολικού φόρτου εργασίας»! Και τα δύο με την ίδια διατύπωση ενθαρρύνουν «τους αξιωματούχους επιβολής του νόμου των κρατών μελών να συμμετάσχουν ενεργά στην εκπαίδευση που παρέχεται από την Αστυνομική Ακαδημία της ΕΕ (CEPOL) για τη διατήρηση της δημόσιας τάξης».
Το ένα, το «συντηρητικό», τονίζει ότι «η άσκηση των ελευθεριών, δεδομένου ότι φέρει καθήκοντα και ευθύνες, μπορεί να υπόκειται σε διατυπώσεις, προϋποθέσεις, περιορισμούς ή κυρώσεις», το δεύτερο, το «προοδευτικό» καλεί τα κράτη μέλη «να διασφαλίσουν ότι η χρήση βίας από τις αρχές επιβολής του νόμου είναι πάντα νόμιμη, αναλογική, αναγκαία και τελευταία λύση». Η «προοδευτική» διαφοροποίηση του βρίσκεται στο ότι καλεί τα κράτη μέλη «να διασφαλίσουν ότι όλα τα όπλα (εννοεί του εξοπλισμού της αστυνομίας) υπόκεινται σε ανεξάρτητη αξιολόγηση και δοκιμάζονται πριν εισαχθούν στην αγορά» !

Και τα δύο ψηφίσματα αναγνωρίζουν το απόλυτο δικαίωμα του αστικού κράτους να περιορίζει τις ελευθερίες των συγκεντρώσεων, του λόγου και της έκφρασης, συνολικά των λαϊκών ελευθεριών για να εξασφαλίζει την τάξη και την ασφάλεια των καπιταλιστών, την προστασία της εξουσίας τους. Νομιμοποιούν αδιάντροπα τη βάναυση αστυνομική βία, τον αυταρχισμό και τη βάρβαρη καταστολή των κρατικών μηχανισμών αρκεί να είναι «αναλογική, νόμιμη και αναγκαία». Και τους στέλνουν και για μαθήματα στην αστυνομική σχολή της ΕΕ !

Το ΚΚΕ στέκεται αδιάλλακτα πολέμιο στην αστυνομική βία, την κρατική καταστολή στο σύνολό της ενάντια στο λαό. Δεν αποδέχεται την κατηγοριοποίησή της, τη «νομιμότητά» και την «αναγκαιότητά» της, δεν την «ξεπλένει», δεν της αναγνωρίζει απολύτως καμία δικαιολογία. Αποκαλύπτει ότι η καταστολή είναι το απαραίτητο συμπλήρωμα της αντιλαϊκής πολιτικής της ΕΕ και όλων των κυβερνήσεών της: από την κυβέρνηση του Μακρόν στη Γαλλία, του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα, τις Ισπανικές κυβερνήσεις κεντροδεξιές και κεντροαριστερές, του Όρμπαν στην Ουγγαρία, στην Πολωνία και τη Ρουμανία η καταστολή είναι μία και ενιαία. Χτυπάει τα λαϊκά δικαιώματα, είναι το οπλισμένο χέρι των μονοπωλίων ενάντια στον εργαζόμενο λαό και το δίκιο του. Το αστικό κράτος και οι κυβερνήσεις του έχουν την εξουσία να ορίζουν τη βία σαν «νόμιμη». Να κρίνουν την «αναλογικότητά» της ανάλογα με τα σπασμένα κεφάλια, τους τραυματισμένους, ακόμη και τους νεκρούς διαδηλωτές. Όποιος μιλάει για «νομιμότητα, αναλογικότητα και αναγκαιότητα» της κρατικής βίας οπλίζει το βάρβαρο χέρι της ενάντια στο λαό και τα δικαιώματά του για να επιβάλλει τα συμφέροντα μια χούφτας εκμεταλλευτών.

Ο κατήφορος των οπορτουνιστών και των σοσιαλδημοκρατών νέας κοπής της GUE δεν έχει τελειωμό. Δεν θα μπορούσε να περιμένει κανείς τίποτε διαφορετικό από μια πολιτική ομάδα στην οποία εξέχουσα θέση κατέχει ο ΣΥΡΙΖΑ, η κυβέρνηση του οποίου στην Ελλάδα έχει να επιδείξει πλούσιο έργο καταστολής, εξαπολύοντας την ωμή αστυνομική βία καταστέλλοντας άγρια τις διαδηλώσεις των συνταξιούχων, των φοιτητών μπροστά από το άγαλμα του Τρούμαν, των εκπαιδευτικών, τις διώξεις και τα «αγροτοδικεία» ενάντια στους αγωνιζόμενους αγρότες των μπλόκων.

Τα ψηφίσματα των «νεοφιλελεύθερων» και της «προοδευτικής συμμαχίας», αποδεικνύουν τη στρατηγική σύμπλευσή τους στην υπεράσπιση της αστικής εξουσίας, του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης. Το δήθεν «μέτωπο της προόδου», στο οποίο καλεί ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στην ίδια πλευρά με τη «συντήρηση», απέναντι από τον εργαζόμενο λαό.

Κάθε άνθρωπος που αισθάνεται αριστερός, προοδευτικός, κάθε ριζοσπάστης, αγωνιστής που βρέθηκε οποιαδήποτε στιγμή στους δρόμους διαδηλώνοντας για το λαϊκό δίκιο μπορεί να βγάλει συμπεράσματα για το ρόλο των οπορτουνιστών, των νεόκοπων σοσιαλδημοκρατών, ιδίως του ΣΥΡΙΖΑ, για τις ανεκτίμητες υπηρεσίες που προσφέρουν στη σταθεροποίηση και διατήρηση του βάρβαρου εκμεταλλευτικού συστήματος, στην αντιμετώπιση του λαού πότε με το «καρότο» και πότε με το «μαστίγιο».

Να συμπορευτεί με το ΚΚΕ σε όλα τα μέτωπα της πάλης, παίρνοντας τη θέση του στο πραγματικό μέτωπο του λαού, την κοινωνική συμμαχία, απέναντι στα μονοπώλια και την εξουσία τους».

 

Από Δ.Τ.