- - http://www.newsville.be -

Έφυγε από τη ζωή ο σεναριογράφος του Spirou, Philippe Tome

«Αν υπάρχει κάποιος Παράδεισος για τους δημιουργούς του Spirou, εκεί που θα βρίσκεται ο Rob-Vel, ο Jijé, ο Franquin και ο Nic, τότε θα υποδεχθούν έναν ακόμη. Με μεγάλη μας θλίψη πληροφορηθήκαμε τον θάνατο του Philippe Tome, στην ηλικία των 62 ετών. Οι Φίλοι του Spirou εκφράζουν τα βαθιά τους συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του».

Με αυτό τον τρόπο οι «Φίλοι του Spirou» αποχαιρέτησαν τον συγγραφέα του ομώνυμου ήρωα. Ο κατά κόσμον Philippe Vandevelde, γεννήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου του 1957 στις Βρυξέλλες. Εργάστηκε στις εκδόσεις Dupuis όπου και είχε αναλάβει την συγγραφή της επιτυχημένης σειράς Spirou et Fantasio από το 1982 έως το 1998, συνεργαζόμενος με τον κομίστα Janry στο σχέδιο. Το 1987, ο Tome, γοητευμένος από την Νέας Υόρκη, υλοποιεί το «Soda», μια αστυνομική σειρά  η οποία συνδυάζει δράση και χιούμορ. Την ίδια χρονιά, ο Tome και ο Janry συνεργάζονται στις ιστορίες του «Petit Spirou». Σχεδιάζει αρκετούς χαρακτήρες της σειράς, συμπεριλαμβανομένων των Monsieur Mégot και Abbé Langélusse. Μαζί με τον Janry, ο Tome έχει κάνει σχεδόν τριάντα άλμπουμ του» Spirou «(μικρά ή μεγάλα), θέτοντας τη φαντασία του στην υπηρεσία του πιο διάσημου γκρουμ των κόμικς.

Τοιχογραφία με τον Spirou και άλλους ήρωες, σε δρόμο των Βρυξελλών

Τοιχογραφία με τον Spirou και άλλους ήρωες, σε δρόμο των Βρυξελλών

Όταν οι Tome και Janry ανέλαβαν και επισήμως τη σειρά, οι ιστορίες έγιναν ιδιαίτερα αυτοαναφορικές. Εμπνευσμένοι από τη δουλειά του Franquin (o Franquin ανέλαβε την τύχη του κόμικ κατά τις δεκαετίες 40 έως και 60, περίοδος η οποία  αναφέρεται ευρέως ως η καλύτερη και πιο επιτυχημένη), έφεραν ένα νέο αέρα στη σειρά, χρησιμοποιώντας παλιούς χαρακτήρες που είχαν παροπλιστεί από τους προηγούμενους δημιουργούς και αγγίζοντας θέματα όπως η βιοτεχνολογία και η ρομποτική. Ταυτόχρονα, δημιούργησαν τη σειρά Le Petit Spirou (1987), η οποία αφηγείται τις περιπέτειες του Spirou στην παιδική ηλικία και σταδιακά απέκτησε μεγάλο αναγνωστικό κοινό. Το δίδυμο παρέμεινε στον κεντρικό τίτλο για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια και η επιτυχία τους έχει συγκριθεί με αυτή της περιόδου του Φρανκέν, καθώς προσέλκυσαν πολλούς νέους αναγνώστες. Ωστόσο, η τελευταία τους ιστορία, Machine qui rêve (1998) διέφερε ριζικά, με πλοκή πιο σκοτεινή και σχέδιο πιο ρεαλιστικό.

 

Πηγή: lalibre.be